Παρασκευή, Αυγούστου 12, 2005

Με βαραίνει η αγάπη σου

Σ'ευχαριστώ.Για όλα τα "μικρά καθημερινά πράγματα" που έκανες και με έκανες να χαμογελάσω,να σε βρίσω,να σε χτυπήσω (χτυπάω μόνο όσους αγαπάω,το ξέρεις αυτό!) και να θυμώσω μαζί σου.

Με συγκίνησες.Και με τα λόγια και με τις πράξεις σου.
Τα λόγια βγαίνουν εύκολα από το στόμα ενός άντρα.Είστε φτιαγμένοι για "μεγάλα λόγια".Και μετά είστε οι πλέον αρμόδιοι να τα ξεχάσετε και να τα σβήσετε από τη μνήμη σας.
Χρειάζονται όμως κι αυτά.Δίνουν χαρά (έστω κι αν μετά ακολουθεί πίκρα).Χωρίς αυτά δε θα νιώθαμε και γυναίκες.Είναι απαραίτητα.Τα εννοούσες δεν τα εννοούσες εγώ σ'ευχαριστώ.
Δεν έμεινες στα λόγια.Προσπάθησες.Δε φταις εσύ για το αποτέλεσμα.Είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει μόνο με μένα.Προσπάθησες.Άρπαξες άλλη ευκαιρία.Και μετά την έδιωξες αμέσως.Γιατί ό,τι είπες το εννοούσες μάλλον.Κι εγώ ούτε που το φανταζόμουν.Σ'ευχαριστώ και γι'αυτό.

"Ο επιμένων νικά".Δεν ξέρω αν το ρητό σου γίνει ποτέ πραγματικότητα.Και να μη γίνει όμως να ξέρεις ότι η επιμονή αξίζει τον κόπο.Κερδίζεις αν μη τι άλλο την εκτίμηση.Θα μου πεις και τι να την κάνεις?Μην το λες..Είναι βαθύ και αγνό αίσθημα που αναπτύσσεται μετά από πολύ κόπο και χρόνο.Και συνορεύει καμιά φορά και με άλλα πιο δημοφιλή αισθήματα.Αν είναι καλό στις δημόσιες σχέσεις μπορεί να πετύχει πολλά :-)

Δεν ξέρω.Είπα πολλά και μπερδεμένα.Και το χειρότερο.Δεν τα είπα σε σένα.Ξέρω όμως ότι και να μη στα λέω τα καταλαβαίνεις.Και δεν εκνευρίζεσαι μαζί μου.Και δε με εγκαταλείπεις.Και έχεις μόνο καλά λόγια και γλυκό βλέμμα να μου χαρίσεις.Και να μην το ακούς.Εγώ σ'ευχαριστώ.