Να'ταν η απόσταση γυαλί....
Ούτε τα βλέμματά μας δεν μπορούν να συναντηθούν.Όταν εγώ κοιτώ το φεγγάρι εσύ κοιτάς τον ήλιο.
Ούτε στα όνειρα μπορούμε.Όταν εγώ ξυπνάω εσύ πέφτεις για ύπνο.
Είσαι τόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά.
Κι ο χρόνος μου φαντάζει βουνό,δεν περνάει πια.Είναι από τις λίγες φορές στη ζωή μου που δε θέλω να τον σταματήσω.
9 Comments:
Για δες τι μου θύμησες....
Μπροστά στη απουσία νιώθουμε λοιπόν όλοι το ίδιο.Αυτό το πνίξιμο..που δεν μπορείς να πάρεις ανάσα.
Ο καιρός πέρασε, η απουσία έγινε άγνωστο συναίσθημα. Η ανάσα ξαναγύρισε, ομορφότερη από ποτέ.
Περιμένω κι εγώ την ανάσα μου.Αν την δεις εκεί που είσαι κι εσύ πες της να έρθει γρήγορα.
..με μια να το σπάσω!
4 χρόνια ζούσα με την απουσία, με έκανε πιο σοφό, να κρατάω την αναπνοή μου περισσότερο και να ξεγελάω λίγο τον χρόνο κάνοντας τα δευτερόλεπτα να τρέχουν πιο γρήγορα, τώρα είμαι με την κοπέλα μου αλλά έχω μια άλλη απουσία των δικών μου και των φίλων μου
δε σπάει όμως βρε σοφάκι :-)
always something is missing λοιπόν street spirit..
Αν δεν υπάρχει απόσταση πως να σε πλησιάσω"
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΤΑΝ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΜΕ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΑΡΚΕΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΤΕΙ
Δημοσίευση σχολίου
<< Home