Κανόνας εργαστηρίου:Μη δοκιμάζετε αυτά που φτιάχνετε!

Μωρέ ωραία περάσαμε.Κουραστήκαμε.Η Πέγκυ στο Διογένης και ο Γιάννης στο Αρίων μας ξεθεώσανε το Σαβ/κο.

=>Άμεση καταγραφή σκέψης: "έλα να με τελειώσεις μόνο εσύ μπορείς"... "γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω"

{ Είναι ένας κουφός και ένας χαζός.
Λέει ο κουφός στο χαζό: "Πόσο κάνει 1+2?"
Λέει ο χαζός: "4"
Και ο κουφός απαντάει: "Να τα φας και να'ναι κρύα"}
Είσαι ένας κουφός και είμαι μία χαζή :-)

Την έκοψα την φλέβα πάντως στον Πλούταρχο."Μήπως έτσι καταλάβεις την αυτόκαταστροφή σου..."
Χεχε...έχει τραγούδια για κάθε πιθανό ενδεχόμενο.Επιλέξτε ό,τι σας αντιπροσωπεύει:
α) "Φοβάμαι πως ακόμα σ'αγαπάω,φοβάμαι πως ποτέ δε σε ξεπέρασα"
β) "Σιγά σιγά εγώ σε ξεπερνάω σιγά σιγά βάζω στο χτες μηδενικά"
γ) "Μα σε ξεπέρασα αλήθεια σε ξεπέρασα,πόνεσα,έκλαψα και μες στην τρέλα γέλασα"

Στη Ζήνα βαρέθηκα.Μάλλον ήμουν κουρασμένη.Αλλά ναι,μην ξεχνιόμαστε "Τι νόημα έχει η ζωή αν δε μπορούμε να'μαστε μαζί.."

! ! ! Μη δοκιμάζετε τα φάρμακα που εσείς οι ίδιοι παρασκευάζετε ! ! !
Το αποτέλεσμα θα θυμίζει κoυρούμπελο (βλέπε παραπάνω)

Για πάντα παξιμάδι

"Για πάντα θα μείνω αν ρωτάς
για πάντα θα 'μαι δω να με κοιτάς
για πάντα εδώ είναι το κορμί
εδώ είναι η ζωή
δε φεύγω αν δε φύγουμε μαζί"
...τραγουδάει ο Μιχαλάκης στην Κινούμενη Άμμο.Πάλι μισοκοιμισμένη κάτω από τα παπλώματα να χαζεύω τηλεόραση.Ξαγρυπνώ όμως όταν σκέφτομαι.Όταν σκέφτομαι αυτά τα απλά καθημερινά.Αυτά που συμβαίνουν κάθε μέρα ανάμεσα μας.Ίσως και να είσαι ο πιο αψυχολόγητος άνθρωπος που έχω γνωρίσει.Και σαν να το ζητά ο οργανισμός μου να σπαζοκεφαλιάζομαι.Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου θα έλεγα...και όχι μόνο της γυναίκας.
Σκοτσέζικο ντους είσαι.Αλλά όσο ξενερώνω με το κρύο νερό άλλο τόσο τη βρίσκω με το ζεστό.
Είχα καιρό να νοιαστώ.Πλάκα έχει.
Κι ότι είχα αρχίσει να βαριέμαι.Όχι πως τώρα δε βαριέμαι δηλαδή.Υπάρχει ένα αίσθημα κορεσμού γενικότερο.Δεν τα έχω κάνει όλα,έχω κάνει πολλά όμως.Και αρκετά από αυτά που παλιότερα έλεγα πως θέλω να κάνω.Τώρα το μόνο που θέλω να κάνω και δεν έχω κάνει είναι να φύγω λίγο.Μόνη μου.Όπως πέρσυ.Ωραία ήταν.Είχα γεμίσει για τα καλά.
Αίσθημα κορεσμού και στα πρόσωπα γύρω μου.Δεν τα βαριέμαι.Απλά καμιά φορά με κουράζουν.Ειδικά όταν αποζητούν αυτόν τον ώμο που έχει μουλιάσει ο έρημος.Ο καθένας έχει τα προβλήματά του.Κι εγώ τα δικά μου.
Όσο σκληρό κι αν είναι το παξιμάδι όταν το βουτήξεις στον καφέ μουλιάζει,αν πάλι το ξεχάσεις στον πάγκο της κουζίνας για πολύ καιρό γίνεται ακόμα πιο σκληρό.Ναι,λίγο άκυρο το παράδειγμα με το παξιμάδι αλλά μου'ρθε και το έγραψα.Ε κάπως έτσι είμαι κι εγώ.Όχι μόνο μαζί σου.Και με τους άλλους.Δεν έχετε παρά να με βουτάτε στον καφέ σας και να μη με αφήνετε ξεχασμένη στον πάγκο.
Ρε τι λέει ο ποιητής νυχτιάτικα με το ένα βλέφαρο κλειστό.Θα φταίει η αρρώστια.Τόση καραμέλα που έχω φάει αυτές τις μέρες αγγίζει σχεδόν τη κατά μέσο όρο ετήσια κατανάλωση μου.Ε τι ...λίγο να έχει ανασταλεί η δράση κανενός αντιοξειδωτικού και να οι παρενέργειες.Αμέ αρχίζω και γίνομαι φαρμακοποιός τώρα τελευταία.Πλάκα έχει κι αυτό.Και το πιο σημαντικό που μου έχουν μάθει είναι "όχι στα φάρμακα".Αυτή είναι λέει η σύχρονη αντίληψη.Ρε τι λέτε...
Άντε να μπαίνουμε για τα καλά σε χειμερινή τροχιά γιατί αυτό το μεταίχμιο με διαταράσσει.Θέλω ρουτίνιασμα-ξερουτίνιασμα.Έντονη εναλλαγή.Άντε να οργανωθούμε.
...........................................πέσαν οι μπαταρίες.Καληνύχτα

Τάδε sang Παπάζογλου

" Όλο ίδια και τα ίδια της καρδιάς σου ροκανίδια,
έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι."