
Από το δημοτικό που με θυμάμαι είχα μια τάση να μεσολαβώ στα ζευγαρώματα.Με εμπιστευόταν συνήθως και η μία πλευρά και η άλλη και καθότι μικρά και ντροπαλά με ορίζανε Αννίτα Πάνια.Αν κάποια στην τάξη γνώριζε τις "καψούρες" των άλλων αυτή ήμουν εγώ.
Μεγαλώνοντας δε τολμώ να πω ότι έχω γίνει τρελή προξενίτρα.Η δράση μου τα τελευταία 4 χρόνια είναι φοβερή.Αν και τώρα πια δεν είμαι τόσο μεσολαβητής καθότι μεγάλα παιδιά πια...ωστόσο ο ρόλος μου μέχρι να γίνει η γνωριμία είναι καταλυτικός.
Τον τελευταίο καιρό είμαι σε φόρμα πάλι κι είχα αναλάβει κάτι κονέ πάλι που ευτυχώς με αποδεσμεύσανε γιατί αυτό το να τους βγάζεις συνέχεια έξω μέχρι να δέσουν μου τη δίνει και λίγο.Στίς συγκεκριμένες περιπτώσεις ενήργησα περίπου όπως η θεία από το Σικάγο.Ποια ανηψούλα έχει σειρά?Εσύ?Αχα..πως τον θες?Αυτός σ'αρέσει?Ναι?Ο.Κ. δώσε μου τη στάμνα και θα στον κανονίσω εγώ.
Ελπίζω να μη με θέλουν όλοι για κουμπάρα.Δεν τα βγάζω...πολλά τα έξοδα.
Από θηλυκά καλά πάμε...έχω ακόμα αρκετές να τακτοποιήσω :-) από "γαμπρούς της ευτυχίας" ξεμείναμε.Που είναι?Οεο?
Τεσπά οι της παρέας πάντως έχουν αρχίσει το δούλεμα...Μου λένε "Βασιλειάδουυ τις στάμνες σου φέρε μαζί" και οι άρρενες..."Α ρε Σόλιντ...εσύ κάνεις παιχνίδι,πες ποιοι θα παίξουν άμυνα και ποιοι επίθεση."
Το ξύλο να γλιτώσω...γιατί μερικούς τους βλέπω μετά από λίγο καιρό να με κυνηγάνε με τις χατζάρες για τα καρπούζια που τους πούλησα.Anyway ως τότε απολαμβάνω τα κατορθώματά μου :-)