Κυριακή, Ιανουαρίου 22, 2006

Φταίει η Ακρίτα?Φταίει ο Μανουσάκης?Ποιός πταίει?

Γιατί δεν προσπαθούν να κάνουν τα σίριαλ στην τηλεόραση λίγο πιο ρεαλιστικά?
Βλέπω κάτι κουλά ώρες ώρες και τραβάω τα μαλλιά μου!
*Ξεκινάει η Ρεγγίνα από Μαρίνα Ζέας έχοντας 2 ώρες προθεσμία.Φτάνει Κηφισίας κι εξακολουθεί να έχει 2 ώρες προθεσμία.Στην νορμάλ ζωή θες 1 ώρα να πας τουλάχιστον!Οπότε φτάνοντας εκεί έχεις 1 ώρα ακόμα προθεσμία....
*Καλά το άλλο είναι κλασσικό....Κοιμούνται,ξυπνάνε,κάνουν σεξ και το μακιγιάζ πάντα στο φουλ!Αμέ...Θα μπορούσαν έστω να έχουν βαφτεί λίγο πιο φυσικά να γίνει πιο πειστικό.Δε γίνεται μανούλα μου να ξυπνάς και η γαλάζια σκιά να είναι άθικτη ούτε να ξυπνάς με τον άλλον δίπλα σου και να έχεις ακόμα το χθεσινοβραδινό καφέ κραγιόν στα χείλη σου.
*Πάλι σε ότι αφορά τον ύπνο....Κάθε πυτζαμούλα που φορά μια οποιαδήποτε γυναίκα έχει και ασορτί ρομπίτσα?Γιατί στα σίριαλ είναι δεδομένο ότι σουλατσάρουν πέρα δώθε μέσα στο σπίτι μόνο με σετάκια.Εμ τι...ότι κι ότι?
*Πλάνο με το Στράτο να οδηγεί το τζιπ και να μιλάει στο κινητό και δίπλα να βρίσκεται η τρομερή ΕΛ.ΑΣ. :-) Άσε που αυτό το οδηγώ και μιλάω στο κινητό χωρίς handsfree είναι σύστημα....
*Πρόβλημα παρκαρίσματος?Τι είναι αυτό?Έχετε δει ποτέ πρωταγωνιστή σίριαλ να ψάχνει να παρκάρει?Όχι βέβαια....Εκτός ότι υπάρχει πάντα ελεύθερη θέση άμα λάχει το παρατάνε και μέσα στη μέση του δρόμου...
*...και φυσικά ξεκλείδωτο.Αμέ!Βγαίνουν όπως να'ναι και το κουμπάκι για να κλειδώσουν το τουτού ούτε που το ξέρουν.
Τέσπα...σίριαλ είναι θα μου πεις.Βρε ναι...αλλά μυαλό έχουν οι τηλεθεατές μην τους τη χαλάς...πεισ'τους ότι αυτό που βλέπουν είναι μια πραγματικότητα.(που διαδραματίζεται στην πιο κάτω γειτονιά....κι όχι σε άλλο πλανήτη)

Κυριακή, Ιανουαρίου 08, 2006

Η χαρτοπαίχτρα

Λίγο καθυστερημένα,αλλά χτες μαζευτήκαμε η παλιοπαρέα και παίξαμε το χαρτάκι μας.
Τα έχασα όλα.Πρώτη βγήκα!Ευχαριστώ!Η τύχη μου ήταν άθλια!20 εγώ...21 η μάνα.Να τραβάω από 12 και 13 και μονίμως να καίγομαι.Δε με πήγαινε με τίποτα.Οι πένες (ζυμαρικά Barilla) που χρησιμοποιούσαμε για μάρκες συσσωρεύονταν μπροστά από τους υπολοίπους κι εμένα δε μου είχε μείνει ούτε μία "πιρουνιά"!
Μικροποσά παίζαμε,οπότε μικρό το κακό..Άσε που όποιος χάνει στα χαρτιά,κερδίζει στο τάβλι! ;-)
Του χρόνου πάλι!